Bundan yıllar önce, Last.fm ya da Myspace vs gezerken rastladığım ve yaptığı müzik karşısında eğilip, ‘Vay canına!‘ dediğim genç bir amatör vardı; Onor Bumbum.

O zamanlar indirilebiliyordu parçaları. Kendi imkanlarıyla kaydettiği, 5-6 parça vardı. İndirip, arkadaşlarıma verdiğim karışık CD’ler içine koyardım. CD’yi verirken de ‘Bak bu çoçuk ne güzel şeyler yapmış‘ derdim.

‘Uyu uyan‘, ‘Dokun‘ telefonumda dolaştı aylarca. Ki kolay değildir telefonda bir parçanın kalıcı olması. Bilgisayarda iTunes’da neyse de, telefon bu. İlk 20′ye girmek gibi bir şey.

Az önce bu gencin albümlendiğini öğrendim*. Pek sevindim.

Garip bir duygu. İçselleştiriyorsunuz olayı. Halbuse çok çok uzaklarda gerçekleşiyor olan biten. Ne ilgisi var ki seninle ya da benimle değil mi?

Öyle değil işte, bu blogun da ortalarda olmasıyla aynı sebep aslında; ‘Görmüştüm, dinlemiştim‘ diyebilmek. Egoistçe evet, ama gerçek : )

Albümünü ortaya çıkarırken olanları kayıt altına almış (İçinde Sigur Rós var! Yaşa). Yorulmuş, gülmüş, sevinmiş, daha çok yorulmuş. Sonuçta ortaya koskoca bir albüm çıkmış. Adı da ‘Diyorum Ki‘ olmuş.

15 Aralık’ta yani bu çarşamba, Beyoğlu’nda, TheHall’da 21:00′de albümün lansmanı yapılacakmış.

Velhasıl, diyorum ki, işte bu genç albümlenmiş. Dinleyin, izleyin : )