Aylar önce Pinhani “Yitirmeden” adlı parçasını sitesinden ücretsiz dağıtmıştı.

Müzik üreten insanlarının çoğunun kafasındaki “Bizim cebimiz nasıl dolacak? Eskiden ne güzeldi” endişeleri her geçen gün büyürken, Pinhani yine “Umurumda değil” dercesine, son albümlerinden sonra ortaya çıkan 2. parçasını da sitelerinden ücretsiz dağıtıyor.

Parçanın adı “Değirmendeki“. Ücretsiz dağıtıyorlar diye bazılarınızın aklına “Ya konser kaydı falandır, kalitesizdir o. Nihayi arajmanı albümlerine saklıyorlardır” gibi şeyler gelecektir. Silin onları.

Balkan havaları estiren bi’ parça. Dinlerken, başına mendil bağlamış, göbek atan insanları görebiliyorsunuz : )

Pinhani’de iki şey gelenekselleşiyor benim için;

1. Her yeni duyduğum parçalarında şunu dedirtiyorlar bana; Bu insanların seçtiği notalarda bir “iyilik” var. Sanki hiç kötülük yapamazlarmış gibi. Ve bu yüzden onları dinledikçe tüm yaptığım o siyah şeyler gözümün önünde akıyor. Keşke dışarı akabilmiş olsa onlar, bir kez daha yapmasam aynılarını.

2. Adlarını duyunca, yaptıklarını, karşılıksız verdiklerini gördükçe, içimden, kolumdan ya da omzumdan bir şeyler koparıp onlara uzatasım geliyor. Biliyorum tarif edemedim ama işte öyle garip bir şey işte. Ne yapsam bilemiyorum.

Neyse, Değirmendeki’ni buradan indirebilirsiniz.

Not: Hani “yaptığım o siyah şeyler” dedim ya, ondan bahsetmeden edemeyeceğim. Duymuyor, görmüyor, bakmıyor biliyorum ama ortaya atayım, yazılı kalsın istiyorum.

Neredeyse 5 yıldır her gece rüyamda. Her uyandığımda aynı “keşke”ler. Ama yine de o kadar hoşuma gidiyor ki bu, anlatamam. Geceleri başka bir gerçeği yaşıyorum sanki uyurken. O istediğim yerde, o istediğimin yanında. En azından bunun için teşekkür ediyorum, sorumlusu kimse artık. Bu kadar.