Bazı parçaları çok sevdiğimi sonradan farkediyorum. Ard arda milyoruncu kere çalmaktayken, gözlerim kapalı, yüzümü buruştura buruştura, parçaya eşlik ettişsem, “dokunmuş” olduğunu anlıyorum (Bkz: Oh Land).

Milyoruncu kere çalana kadar nerdeydim ki…