Usul usul kanayan tatlı yaralar vardır. Kabuk bağlamış. Düşmüşüzdür. Diz kapağımızda öylece kalmıştır. Tortulu, kahverengi…

Sonraları hafif hafif kalkmaya başlar kabuk. Oynayası gelir insanın. Koparmaya çalışırsın ucundan ama hepsini değil. Oynadıkça acıyla birlikte hafif bir haz…

Midlake ve parçaları da bu kabuk bağlamış yaralar gibi gelir bana. Çaldıkça içi bi’ garip olur insanın ama durmazsın, sürekli, döndüdüp döndürüp dinlersin…

Pek hatırlamak istemiyorum ama geçen yıl Kasım ayında Midlake buralara gelmişti. Hatırlamak istemeyişimin nedeni onları canlı izleyememiş olma salaklığına nail olmam. “Buraya kadar gelecekler ama izleyemeyeceksin” deseler kafalarını kırabilirdim. Ama kendi kafamı kırmalıyım şimdi. Acıma bir acı daha katmış oldum yani.

Boşver Selim, olan oldu bi’ kere. Neyse ki, IKSV var ve onun sayesinde üstteki güzellik olmuş. İzleyelim.

Bu arada, IKSV’nin Twitter hesabı var, tam takiplik; @saloniksv

* Acts of Man‘in albüm versiyonu;