Uyku ile uyanıklık arasınız. Anlamsız dakikaları geçtik, saatleri bile geride bıraktık. Uykusuzluktan mı yoksa alkolden mi belli olmayan bir yarı sarhoşluk hali ile, genel bir şaşırmışlık ifadesi var yüzünüzde. En sıradan şeyler bile ‘gerçekten mi?‘ ifadesi yaratıyor sizde.
Hep duygusal duygusal, nereye kadar mı? Ben de aynı soruyu sordum kendime. Uzun yağmurların ardından havalar güzelleşti, şortlar giyildi, çimlere yatıldı. Bir yandan da sınavlar sıkıştı, ödevler yoğunlaştı, finaller yaklaştı. Resmen arada kalan bünye duygusal kaldıramaz oldu. Biraz moral takviyesi şart.
Okulu uzatmayayım, çalışıp mezun olayım diye hazırladığım bu liste, beni dersten alıkoydu. Kulak biraz alışınca -en az 10 tekrardan sonra- insan normal hayata, işe güce geri dönebiliyor. Fakat o zamana kadar çalıştırmıyor :)
Kendi adıma konuşayım, şarkıların girişinden çok etkilenirim. Bazısı öyle çarpar ki ilk görüşte aşk gibi neredeyse. Derin bir heyecanla gelir ve coşturur gider. O güzel saniyeler sanki salise gibi akar geçer. ‘Bitse de başa dönsek‘ diye heyecanla beklerim gerisini.
